Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και συχνότερα τη γλώσσα να κακοποιείται στον δημόσιο λόγο. Από επίσημα χείλη —πολιτικών, δημοσιογράφων και ρεπόρτερ— εκφέρονται φράσεις που όχι μόνο περιέχουν γλωσσικά λάθη, αλλά συχνά δημιουργούν μια πραγματική «Βαβέλ» ασυνεννοησίας.
Όλοι θυμόμαστε χαρακτηριστικά παραδείγματα που έχουν ακουστεί στον δημόσιο διάλογο:
«σκιώδη πλοίο», ή το πιο καλό « η αγορά των φρεγάτων» «στους δέκα πλειστηριασμούς που αναρτούνται», «έγινε συμπλοκή 20 αστυνομικών μ’ έναν νεκρό»,
«τα περιβαλοντολογικά προβλήματα είναι τεράστια».
Είναι σωστή η λέξη «ανακύκλωση» ή «ανακήκλιση»;
«Α αυτό που λέτε είναι πολύ σημαντικό. Να το επικοινωνήσετε παντού» Μόνο που το επικοινωνώ δεν είναι μεταβατικό.
Η συνεχής επανάληψη λαθών έχει φτάσει σε σημείο να δημιουργεί σύγχυση. Ακόμη και όσοι μιλούσαμε σωστά ελληνικά αρχίζουμε, από τη διαρκή έκθεση, να συνηθίζουμε τα λάθη και να τα θεωρούμε σχεδόν φυσιολογικά.
Ίσως, λοιπόν, πριν απευθυνθεί κανείς σε ένα ευρύ κοινό, θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό να περάσει από κάποια ταχύρρυθμα μαθήματα γραμματικής και συντακτικού.
Και αν αρχίσουμε να θυμόμαστε τη σωστή χρήση των ρημάτων ή τη χρήση της γενικής πτώσης, τότε το θέμα γίνεται σχεδόν κωμικό. Θυμάστε εκείνο το περίφημο:
«Γιατί δεν επιτάσσετε τους γιατρούς;»
Το ότι το ρήμα επιτάσσω χρησιμοποιείται κανονικά για μουλάρια ή για κτήματα φαίνεται πως θεωρείται μια μικρή… λεπτομέρεια.
Αξίζει λοιπόν να παρακολουθήσουμε την εξαιρετική παρουσίαση του φιλολόγου και επί χρόνια καθηγητή στο Κολλέγιο Αθηνών, Ανδρέα Μωρίκη, και να θυμηθούμε —με έναν ωραίο καφέ— πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε τη γλώσσα που μιλάμε.
