Υπήρξε μια εποχή που κανείς δεν έβγαινε από το σπίτι χωρίς καπέλο. Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, το καπέλο δεν ήταν απλώς ένα αξεσουάρ· ήταν μέρος της κοινωνικής ταυτότητας, της κομψότητας και της καθημερινής εμφάνισης τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών.
Οι άνδρες φορούσαν ψάθινα Panama, fedora ή καπέλα με στενό γείσο, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Το καπέλο αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της αστικής ενδυμασίας και εξέφραζε κύρος, σοβαρότητα και προσωπικό στυλ.
Για τις γυναίκες, το καπέλο ήταν σχεδόν υποχρεωτικό στοιχείο μιας ολοκληρωμένης εμφάνισης. Οι οίκοι μόδας σχεδίαζαν καπέλα που συνόδευαν φορέματα και ταγέρ, ενώ οι κυρίες επέλεγαν διαφορετικά σχέδια ανάλογα με την περίσταση. Από τα κομψά pillbox μέχρι τα ψάθινα καλοκαιρινά καπέλα με φαρδύ γείσο, το καπέλο αποτελούσε την «τελεία» της εμφάνισης.
Γιατί χάθηκε το καπέλο από την καθημερινότητα;
Η δεκαετία του 1960 έφερε μεγάλες κοινωνικές αλλαγές. Η νεολαία άρχισε να αμφισβητεί τους αυστηρούς κανόνες στο ντύσιμο και το καπέλο σταδιακά έπαψε να θεωρείται απαραίτητο. Αντί να αποτελεί δείγμα κοινωνικής ευπρέπειας, μετατράπηκε σε προαιρετικό στοιχείο μόδας.
Οι άνδρες ήταν οι πρώτοι που εγκατέλειψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τη συνήθεια. Η εξάπλωση του αυτοκινήτου, το χαλαρό ντύσιμο στα γραφεία και η γενικότερη στροφή προς την άνεση οδήγησαν στην εξαφάνιση του καπέλου από την καθημερινή ανδρική γκαρνταρόμπα.
Οι γυναίκες διατήρησαν για λίγο περισσότερο τη σχέση τους με το καπέλο, όμως και σε αυτές η χρήση του περιορίστηκε. Σήμερα το συναντάμε κυρίως στην παραλία, σε κοινωνικές εκδηλώσεις ή ως fashion statement και όχι ως καθημερινό αξεσουάρ.
Η επιστροφή του καπέλου
Παρά την υποχώρησή του, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αναβίωση του ενδιαφέροντος για τα χειροποίητα καπέλα. Η αυξημένη ευαισθητοποίηση για την προστασία από τον ήλιο, η στροφή προς τη βιώσιμη μόδα και η αναζήτηση μοναδικών αξεσουάρ έχουν επαναφέρει το καπέλο στο προσκήνιο. Ακόμη και κλασικά σχέδια της δεκαετίας του ’50 και του ’60 επανεμφανίζονται στις πασαρέλες και στις σύγχρονες συλλογές.
Χειροποίητα καπέλα στην Ελλάδα: Η τέχνη που επιμένει
Ευτυχώς, η τέχνη της καπελοποιίας δεν έχει χαθεί στην Ελλάδα.
SAVAPILE
Ένα από τα πιο γνωστά παραδοσιακά εργαστήρια της Αθήνας. Ιδρύθηκε το 1960 και συνεχίζει να κατασκευάζει χειροποίητα καπέλα, ψάθινα σχέδια και τις χαρακτηριστικές ελληνικές τραγιάσκες.
Giorgio Hatter
Οικογενειακή επιχείρηση τρίτης γενιάς με εξειδίκευση στα Panama, fedora, ψάθινα καλοκαιρινά καπέλα και custom κατασκευές.
Katerina Karoussos Hats & Accessories
Από τις σημαντικότερες Ελληνίδες δημιουργούς χειροποίητων καπέλων, με παρουσία σε διεθνείς εκθέσεις και πολυετή πορεία στον χώρο της υψηλής καπελοποιίας.
Επίλογος
Το καλοκαιρινό καπέλο δεν είναι μόνο ένα μέσο προστασίας από τον ήλιο. Είναι ένα κομμάτι πολιτισμού, ιστορίας και προσωπικού ύφους. Εκεί που κάποτε αποτελούσε αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής εμφάνισης, σήμερα προσπαθεί να επανακτήσει τη θέση του ως διαχρονικό σύμβολο κομψότητας. Ίσως τελικά το ερώτημα να μην είναι γιατί σταματήσαμε να φοράμε καπέλο, αλλά γιατί το ξεχάσαμε τόσο εύκολα.
