Της Δανάης Πατρικίου
Δεν είναι αγγαρεία.
Είναι μετάβαση.
Λίγο πριν το Πάσχα, το σπίτι αλλάζει ρυθμό.
Ανοίγουμε παράθυρα.
Αφήνουμε το φως να μπει.
Μετακινούμε ό,τι έμεινε στάσιμο.
Πότε ξεκινάμε
Όχι απότομα.
Ξεκινάμε όταν το νιώσουμε.
Συνήθως, λίγες μέρες πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Ώστε μέχρι τη Μεγάλη Τετάρτη, ο χώρος να έχει ήδη ελαφρύνει.
Μετά, μένουμε μόνο στα απαραίτητα.
Και στον χρόνο.
Η σειρά δεν είναι κανόνας
Είναι ροή.
Ξεκινάμε από ψηλά.
Κατεβαίνουμε αργά.
Αγγίζουμε τα αντικείμενα ένα-ένα.
Κρατάμε όσα έχουν ακόμη θέση.
Στην κουζίνα και στο μπάνιο μένουμε λίγο παραπάνω.
Εκεί που η φροντίδα φαίνεται πιο καθαρά.
Στο τέλος, μένει η αίσθηση.
Ένα καθαρό πάτωμα.
Ένα ανοιχτό παράθυρο.
Ένα σπίτι που αναπνέει.
Μικρό ritual
Διάλεξε ένα άρωμα που σου ταιριάζει.
Κάτι απαλό, καθαρό.
Άναψε ένα κερί στο τέλος της ημέρας.
Όχι για να “τελειώσεις” τη δουλειά.
Αλλά για να την κλείσεις.
Τι κρατάμε
Όχι την τελειότητα.
Την πρόθεση.
Να φροντίσουμε τον χώρο όπως θα φροντίζαμε τον εαυτό μας.
Ήσυχα.
Με παρουσία.
Γιατί τελικά, η πασχαλινή καθαριότητα δεν αφορά το σπίτι.
Αφορά το πώς θέλουμε να μπούμε στη νέα εποχή.
