Η κυρά – Προκοπή προτείνει
Ξεκινάμε με ορισμένους χρυσούς κανόνες για να μην «μπουκώνει» ο χώρος μας από εκατοντάδες αντικείμενα. Καταρχάς δεν χρειάζεται να γίνεις μινιμαλίστρια και δεν χρειάζεται ν’ αδειάσεις το σπίτι σου. Χρειάζεται απλώς να σταματήσεις να κρατάς πράγματα που «βαραίνουν» με την σκέψη ότι «ίσως κάποτε να χρειαστεί». Κάποια πράγματα άλλωστε δεν περιμένουν να φανούν χρήσιμα γιατί ήδη έχουν ολοκληρώσει την αποστολή τους. Τι πετάμε λοιπόν :
1. Ό,τι είναι χαλασμένο και δεν πρόκειται να φτιαχτεί
Το ξέρεις και το βλέπεις. Το ράφι που έσπασε έχει μείνει χρόνια στη αποθήκη περιμένοντας να το κολλήσεις αλλά δεν θα το κολλήσεις ποτέ. Η καφετιέρα που κάποτε θα πας για service, το φωτιστικό που αν του αλλάξεις καλώδιο και εξωτερικό «καπέλο» θα γίνει χρήσιμο. Δεν χρειάζεται λοιπόν να παραμείνουν για χρόνια και μήνες κάπου. Τα πετάμε γιατί δεν τα χρειαζόμαστε πια
2. Ό,τι κρατάς από ενοχή
Δώρα που δεν σου άρεσαν. Ρούχα που δεν σε κολακεύουν. Αντικείμενα που σου θυμίζουν υποχρεώσεις. Αν κάθε φορά που τα βλέπεις, νιώθεις «βάρος» και αναρωτιέσαι «μήπως δεν θα έπρεπε να το δώσω ..» παύουν να είναι αντικείμενα και γίνονται ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΕΣ. Η ενοχή μας λοιπόν δεν είναι λόγος που να πρέπει να μας οδηγήσει σε αποθήκευση
3. Ό,τι “θα σου χρειαστεί” αλλά δεν χρειάστηκε ποτέ
Αυτή είναι η πιο μεγάλη παγίδα.
- κουτιά
- καλώδια
- παλιά υφάσματα
- Ρούχα ανθεκτικά που όμως δεν σου φέρνουν ευχάριστες αναμνήσεις
- Κουτιά με κάρτες επαγγελματικές που δεν θα τις χρειαστείς ποτέ γιατί έχεις ν’ ανοίξεις το συγκεκριμένο κουτί δέκα χρόνια
- Μπομπονιέρες από μια δεκαετία πίσω
- Διαφημιστικά φυλλάδια
- Λαμπάκια Χριστουγέννων καμένα
- Το παιδικό γραφείο του γιού σου που τώρα είναι φαντάρος
- Γυάλινα βαζάκια που έχεις ξεχασμένα στην αποθήκη
- Ψεύτικα κοσμήματα που την τελευταία φορά που τα φόρεσες η Ελλάδα είχε δραχμές
- Σπασμένα παιχνίδια
- Το πρώτο σου πλυντήριο που κρατάς …αλήθεια γιατί;
Τα «παλιά» που δεν «ζουν» σήμερα δεν χρειάζεται να μένουν. Το παλιό που δεν έζησε, δεν χρειάζεται να μείνει.
4. Ό,τι δεν σε αφορά πια
Αυτό είναι το πιο δύσκολο. Ρούχα διαφορετικής ηλικίας, αντικείμενα από διαφορετική φάση της ζωής σου, πράγματα γενικά που ανήκουν σ’ ένα παλιό σου εαυτό. Δεν είναι προδοσία να τα αφήσεις Είναι αναγνώριση. Δεν πετάς το παρελθόν, δίνεις χώρο σε αυτό που ζεις τώρα.
Θυμίζω ότι :
Το σπίτι δεν είναι αποθήκη ζωής. Είναι χώρος να ανασαίνεις.
Δεν χρειάζεται να πετάξεις πολλά. Χρειάζεται να πετάξεις ό,τι σου στερεί χώρο χωρίς να σου δίνει τίποτα.
Και αν νιώσεις τύψεις; Περίμενε λίγο.
Συνήθως, μετά το πρώτο άδειο ράφι, έρχεται κάτι πολύ ωραίο.
