Υπάρχουν μέρες που το κινητό σου δεν σταματά να χτυπάει. Μηνύματα, ειδοποιήσεις, reacts, story replies.
Και όμως, κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, σε πιάνει μια περίεργη αίσθηση:
σαν να είσαι… μόνος.
Όχι “μόνος” με την κυριολεκτική έννοια.
Αλλά με εκείνη τη σιωπηλή, λεπτή μοναξιά που δεν φαίνεται απ’ έξω.
Τη μοναξιά που μπορεί να σε βρει ακόμα κι όταν έχεις ανθρώπους γύρω σου.
Κι αυτό είναι ίσως το πιο παράξενο της εποχής μας:
είμαστε πιο συνδεδεμένοι από ποτέ — και ταυτόχρονα πιο μόνοι από ποτέ.
Τι είναι αυτή η “νέα” μοναξιά;
Η μοναξιά δεν είναι πάντα έλλειψη ανθρώπων.
Είναι συχνά έλλειψη σύνδεσης.
Μπορεί να έχεις φίλους, να μιλάς καθημερινά, να βγαίνεις.
Και πάλι να νιώθεις ότι κάτι λείπει.
Γιατί αυτό που λείπει δεν είναι η παρουσία. Είναι η εγγύτητα.
Η νέα μοναξιά είναι:
- να μιλάς πολύ… αλλά επιφανειακά
- να είσαι “σε επαφή”… αλλά όχι πραγματικά σε σχέση
- να μοιράζεσαι στιγμές… αλλά να μη μοιράζεσαι αυτό που νιώθεις
Και όταν δεν το μοιράζεσαι, αρχίζει να σου φαίνεται ότι κανείς δεν θα σε καταλάβει.
Πώς γίνεται να έχουμε τόση επικοινωνία και να νιώθουμε μόνοι;
Ας το πούμε απλά:
Η επικοινωνία δεν είναι πάντα σύνδεση.
1) Γιατί μιλάμε περισσότερο, αλλά λέμε λιγότερα
Πολλές συζητήσεις σήμερα γίνονται κάπως «έτσι»
- «τι κάνεις;»
- «Καλά»
- «χαχα, είσαι μεγάλος ρε»
- «Είδες αυτό;»
- «τέλειο»
- «πάρε τηλέφωνο για καμμιά μπύρα»
- «Ναι αμέ …να το κανονίσουμε»
Και δεν είναι κακό αυτό. Είναι καθημερινό.
Αλλά αν αυτή είναι η βασική σου επαφή με τους ανθρώπους, δεν σου δίνει χώρο να νιώσεις ότι σε βλέπουν.
Η σύνδεση θέλει:
- Χρόνο
- Αφοσίωση
- Παρουσία
- Αργούς ρυθμούς
Και αυτά είναι τα πράγματα που μας λείπουν περισσότερο.
2) Γιατί οι σχέσεις γίνονται “εύκολες”, άρα και “αναλώσιμες”
Σήμερα δοκίμασε μήπως και μπορέσεις :
Να σταματήσεις ν’ απαντάς σε όλες τις κλήσεις .Να κάνεις mute. Να εξαφανιστείς από την κούραση που προκαλούν εντελώς άχρηστες κουβέντες
Αυτό δεν σας κάνει κακούς ή αγενείς. Το επιλέγετε ως συνθήκη αυτοπροστασίας .
3) Γιατί παρουσιάζουμε μια “ωραία εκδοχή” του εαυτού μας
Μπορεί να μην το κάνεις επίτηδες.
Μπορεί απλώς να μη θέλεις να επιβαρύνεις.
Ή να μη θέλεις να φανείς “δύσκολος”.
Αλλά όταν παρουσιάζεις μόνο τον «καλό» ή τον «αστείο» ή τον «παντελώς αισιόδοξο εαυτό σου, τότε τι γίνεται;
Κανείς δεν μπορεί να συνδεθεί με σένα και εσύ με κανέναν .Δεν βλέπουν εσένα, αλλά τον ρόλο σου
Και κάπως έτσι, η μοναξιά μπορεί να μεγαλώσει ακόμα και μέσα σε παρέα.
4) Γιατί η σύγκριση μας απομονώνει
Η συνεχής έκθεση σε ζωές άλλων ανθρώπων μάς κάνει να πιστεύουμε ότι όλοι είναι πιο γεμάτοι από εμάς.
Και όταν το πιστεύεις αυτό:
- δεν μιλάς για αυτό που νιώθεις
- κλείνεσαι
- ντρέπεσαι
- νιώθεις “μόνο εσύ”
Η μοναξιά δεν είναι μόνο αίσθηση.
Είναι και μια σκέψη:
“κανείς δεν θα με καταλάβει.”
Μήπως η μοναξιά δεν είναι πρόβλημα… αλλά μήνυμα;
Μερικές φορές η μοναξιά δεν μας λέει “δεν έχεις ανθρώπους”.
Μας λέει:
“χρειάζεσαι πιο αληθινή επαφή.”
Και αυτό είναι σημαντικό, γιατί η λύση δεν είναι πάντα “βγες περισσότερο”.
Η λύση είναι:
Μίλησε πιο αληθινά, επέλεξε ουσιαστικά και δημιούργησε έναν χώρο που χωράει εσένα
Πώς χτίζεται η ουσιαστική σύνδεση (στην πράξη)
Όχι με τεράστιες αλλαγές. Με μικρές, ανθρώπινες κινήσεις.
1) Βρες έναν άνθρωπο και πήγαινε λίγο πιο βαθιά
Δεν χρειάζεται να ανοιχτείς σε όλους.
Αρκεί ένας.
Στείλε ένα μήνυμα που λέει κάτι πραγματικό:
« Δεν είμαι πολύ καλά αυτές τις μέρες» « Μπορώ να σε δω γιατί θέλω να μιλήσουμε;»
Η ουσιαστική σύνδεση αρχίζει με μια πρόταση που δεν δείχνει ότι “όλα καλά”.
2) Αντικατάστησε λίγο scroll με λίγο βλέμμα
Ακόμα και 20 λεπτά:
- ένα τηλέφωνο
- μια βόλτα
- ένας καφές χωρίς κινητά στο τραπέζι
Το πιο σπάνιο στην εποχή μας είναι η ουσιαστική παρουσία ανθρώπου δίπλα μας, είναι όμως το πιο θεραπευτικό για την ψυχή μας
3) Μάθε να ζητάς
Για πολλούς, αυτό είναι το πιο δύσκολο.
Γιατί μας έχουν μάθει να είμαστε “καλά”, “αυτάρκεις”, “δυνατοί”.
Αλλά η αλήθεια είναι:
όλοι χρειαζόμαστε κάποιον.
Το να ζητήσεις δεν είναι αδυναμία.
Είναι ανθρώπινο.
4) Πρόσεξε τους ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις «μικρός»
Υπάρχουν σχέσεις που σε γεμίζουν
και σχέσεις που σε αφήνουν πιο άδειο.
Σκέψου λοιπόν : Μετά από ποιόν άνθρωπο νιώθεις πιο ήρεμος; Ποιος δείχνει διάθεση να σε ακούσει χωρίς να κοιτάζει το κινητό, ν’ απαντάει σε μηνύματα, να βγάζει σέλφι; Ποιος είναι εκείνος που θα σε ακούει χωρίς να σε διακόπτει κάθε είκοσι δευτερόλεπτα για να σου πει κάτι εντελώς άσχετο;
Μην κυνηγάς τις πολλές -γρήγορες «επαφές» Αν νιώθεις φίλο κάποιον που ήπιατε μια βότκα ένα βράδυ και φάγατε και ένα φαγητό, τότε πρέπει ν αλλάξεις εντελώς τον τρόπο αξιολόγησης για το ποιος είναι φίλος
Συμπέρασμα
Η νέα μοναξιά είναι ύπουλη γιατί δεν φαίνεται.
Μπορεί να έχεις ανθρώπους και να νιώθεις ότι δεν έχεις κανέναν.
Αλλά δεν σημαίνει ότι κάτι “πάει λάθος” με σένα.
Σημαίνει ότι ο κόσμος έγινε γρήγορος.
Και η ψυχή δεν είναι γρήγορη.
Η ψυχή, θέλει αυθεντικότητα, χρόνο, ζεστασιά και ασφάλεια
Και αυτό μπορούμε να το ξαναχτίσουμε.
Ένα μήνυμα, μία συνάντηση, μία αλήθεια τη φορά.
