Στα 81 της χρόνια, η Τζιν Στιούαρτ ήταν απογοητευμένη από την αυξανόμενη ευθραυστότητά της, γι’ αυτό αποφάσισε να ασχοληθεί με την μυϊκή ενδυνάμωση. Τώρα, στα 96 της, τα push-ups, τα kettlebell squats και το σπρώξιμο ενός έλκηθρου με βάρη την κρατούν δυνατή.
Βλέπω ανθρώπους 30 χρόνια νεότερους από εμένα και έχουν τα παρατήσει», λέει η 96χρονη Τζιν Στιούαρτ. Δεν υιοθετώ αυτή την νοοτροπία. Μου αρέσει να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου».
Η Στιούαρτ ήταν πολύ δραστήρια στα νιάτα της: έπαιζε χόκεϊ και σόφτμπολ στο σχολείο και εργαζόταν στου ςΠροσκόπους για χρόνια. Καθώς μεγάλωνε, ωστόσο, οι καθημερινές εργασίες γίνονταν πιο δύσκολες.
«Έφτασα στο σημείο που δεν είχα τη δύναμη να κλαδέψω τα τριαντάφυλλά μου», δηλώνει.
Το να γίνεται πιο αδύναμη ήταν απογοητευτικό. Το χειρότερο, είχε κουραστεί να την αντιμετωπίζουν ως ανίκανη οι γύρω της. Σε ηλικία 81 ετών, διάβασε για ένα τοπικό γυμναστήριο CrossFit και πήγε να ζητήσει βοήθεια – ήταν η αρχή αυτού που θα γινόταν μετά από 15 χρόνια προπόνησης Τότε, η Stewart ήταν η μόνη πελάτισσά άνω των 60 ετών. Σήμερα, ειδικεύεται σε μαθήματα για ηλικιωμένους, βοηθώντας τους να παραμείνουν ανεξάρτητοι.
Η Stewart ήταν ενθουσιασμένη κατά τη διάρκεια της πρώτης της προπόνησης. Η προπόνηση επικεντρώθηκε σε κινήσεις που θα υποστήριζαν την καθημερινή της ζωή, όπως το να σηκώνεται και να κατεβαίνει από το έδαφος και το περπάτημα κουβαλώντας kettlebells 4 κιλών. Σε κάθε προπόνηση, τα βάρη αυξάνονταν σταδιακά.
Σύντομα, άρχισε να κάνει κάμψεις σε όλο το σώμα, συμβαδίζοντας με γυναίκες 10 χρόνια νεότερες. Μπορούσε να κρατήσει μια σανίδα αρκετή ώρα ώστε ένα άλλο μέλος της μεγαλύτερης ηλικίας ομάδας να πει μια δίλεπτη ιστορία. Στα 83 της, μπορούσε να σηκώσει 70 κιλά από το έδαφος. «Δεν μπορούσα να το πιστέψω», λέει. «Νόμιζα ότι ήταν ελαφρύ».
Καθώς έφτασε τα 90, η πρόοδός της διακόπηκε από μια κρίση MRSA και «ένα σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα Η Stewart έχασε την αίσθηση στα πόδια και τα κάτω άκρα της και πέρασε δύο μήνες σε πρόγραμμα αποκατάστασης. Λίγο αργότερα, έπεσε ξανά ενώ έβγαζε βόλτα τον σκύλο της Στα 91 της, χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση για κάταγμα ισχίου. «Συνέχισα την άσκηση και ανέκτησα τη δύναμή μου», λέει η Stewart. Τι την κράτησε να συνεχίζει; «Είμαι πεισματάρα».
Αυτές τις μέρες, δεν μπορεί να κάνει άρση βαρών λόγω στένωσης της σπονδυλικής στήλης, αλλά εξακολουθεί να προπονείται δύο φορές την εβδομάδα. Οι προπονήσεις της περιλαμβάνουν push-ups με ύψη, kettlebell squats και σπρώξιμο ενός έλκηθρου με βάρη. «Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο λέω στον εαυτό μου ότι πρέπει να συνεχίσω», λέει η Stewart.
Σήμερα μπορεί πλέον να κλαδέψει τα φυτά της, να σηκωθεί εύκολα από μια καρέκλα και είναι αρκετά δυνατή για να σηκωθεί μόνη της σε περίπτωση πτώσης. «Χωρίς ασκήσεις ενδυνάμωσης δεν θα ήμουν ζωντανή», λέει. Στους νεότερους που ισότι είναι πολύ απασχολημένοι, η συμβουλή της είναι απλή: «Βρείτε χρόνο. Κάντε ό,τι χρειάζεται για να ζήσετε περισσότερο».
Πηγή: Τhe Guardian
