Καταγγελίες, επανειλημμένοι έλεγχοι, ένας ασθενής που χρειάστηκε νοσηλεία, μηχανήματα που δεν εντοπίστηκαν στις αυτοψίες και μια εισαγγελική έρευνα που πλέον εξετάζει και τους ίδιους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Η υπόθεση της Καρνεάδου ξεπερνά τα όρια ενός ιδιωτικού ιατρείου. Θέτει ένα πολύ σοβαρότερο ερώτημα: ποιος προστατεύει τον ασθενή όταν ο έλεγχος αποδεικνύεται ανεπαρκής;
Έρευνα & τεκμηρίωση: Nanascent
Υπάρχουν υποθέσεις στις οποίες το πραγματικό ερώτημα αρχίζει εκεί όπου τελειώνει η είδηση. Στην περίπτωση του ιατρείου της οδού Καρνεάδου στο Κολωνάκι, η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε αρχικά στις συνθήκες του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, στους γιατρούς που βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας και στην πλασμαφαίρεση.
Όσο όμως έρχονται στη δημοσιότητα νέα στοιχεία, ένα δεύτερο και ίσως ακόμη σοβαρότερο θέμα αναδύεται:
Πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί που έχουν θεσμικά την ευθύνη να ελέγχουν έναν χώρο παροχής υπηρεσιών υγείας και, τελικά, να προστατεύουν τον ασθενή;
Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό.
Στις 16 Σεπτεμβρίου ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική έρευνα σχετικά με τους ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν στο συγκεκριμένο ιατρείο. Η έρευνα αφορά, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, τις ενέργειες ή ενδεχόμενες παραλείψεις του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών αλλά και κάθε άλλου αρμόδιου δημόσιου φορέα.
Αυτό είναι κρίσιμο: δεν γνωρίζουμε ακόμη αν υπήρξαν ευθύνες και ποιες ήταν αυτές. Αυτό ακριβώς διερευνά πλέον η Δικαιοσύνη.
Γνωρίζουμε όμως αρκετά ώστε να θέσουμε ερωτήματα.
Έλεγχοι έγιναν. Τι κατάφεραν όμως να ελέγξουν;
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει δημοσιοποιήσει ο ΙΣΑ, στις 17 Ιανουαρίου 2024 πραγματοποιήθηκε επιτόπια αυτοψία στα δύο συστεγαζόμενα ιατρεία και δεν διαπιστώθηκε ύπαρξη μη νόμιμων μηχανημάτων.
Στις 25 Ιουλίου 2025 πραγματοποιήθηκε νέος αιφνιδιαστικός έλεγχος. Τότε εντοπίστηκε, μεταξύ άλλων, φυγόκεντρος, για την οποία ζητήθηκε η απομάκρυνσή της. Σε μεταγενέστερο έλεγχο, σύμφωνα με τον ΙΣΑ, διαπιστώθηκε συμμόρφωση.
Ο ΙΣΑ υποστηρίζει επίσης κατηγορηματικά ότι ουδέποτε χορήγησε άδεια ή έγκριση για λειτουργία μηχανημάτων πλασμαφαίρεσης στα συγκεκριμένα ιατρεία και χαρακτηρίζει αναληθείς τις αναφορές ότι τα δύο μηχανήματα που κατασχέθηκαν είχαν δηλωθεί νομίμως στον Σύλλογο.
Μέχρι εδώ, επομένως, υπάρχει μια εικόνα ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν και παραβάσεων που, όπου εντοπίστηκαν, προκάλεσαν συστάσεις συμμόρφωσης.
Υπάρχει όμως και η άλλη εικόνα.
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις εντοπίστηκαν στον χώρο δύο μηχανήματα που, σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για πλασμαφαίρεση και τα οποία δεν είχαν εντοπιστεί στους προηγούμενους ελέγχους.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.
Όταν αυτό που δεν βλέπει ο ελεγκτής διαφημίζεται στο Διαδίκτυο
Υπάρχει μία ακόμη παράμετρος που κάνει την υπόθεση ιδιαίτερα προβληματική.
Σύμφωνα με έρευνα του ANT1, στην ιστοσελίδα της δομής εμφανίζονταν ήδη κατά την περίοδο των ελέγχων αναφορές στην INUSpheresis, με περιγραφή διαδικασίας κατά την οποία το αίμα συλλέγεται, το πλάσμα φιλτράρεται και στη συνέχεια επιστρέφει στον οργανισμό. Το σχετικό δημοσίευμα αναφέρει ότι αυτή η διαδικτυακή παρουσία ήταν διαθέσιμη ενώ πραγματοποιούνταν οι έλεγχοι του 2024 και του 2025.
Εδώ το θέμα αποκτά διαφορετική διάσταση.
Ένας σύγχρονος έλεγχος μιας μονάδας υγείας μπορεί να περιορίζεται σε αυτό που βρίσκεται μέσα στα δωμάτια τη συγκεκριμένη ώρα που ανοίγει η πόρτα στον ελεγκτή;
Ή πρέπει να εξετάζει και τι διαφημίζει δημόσια η ίδια η επιχείρηση ότι προσφέρει;
H Καταγγελία του διακεκριμένου Νεφρολόγου
Ακόμη σοβαρότερη είναι η δημόσια τοποθέτηση του διακεκριμένου νεφρολόγου Χρήστου Ιατρού στο mega
Ο ίδιος ανέφερε ότι είχε περιθάλψει ασθενή από την Κύπρο, η οποία χρειάστηκε νοσηλεία μετά από επανειλημμένες συνεδρίες πλασμαφαίρεσης στο συγκεκριμένο ιατρείο. Σύμφωνα με όσα δήλωσε, είχε ενημερώσει προφορικά τον ΙΣΑ περίπου έναν χρόνο νωρίτερα.
Αυτό δεν αποδεικνύει από μόνο του οποιαδήποτε θεσμική ή νομική ευθύνη του Συλλόγου.
Αλλά δημιουργεί ένα εξαιρετικά σοβαρό ερώτημα:
Τι πρέπει να συμβαίνει όταν ένας γιατρός ενημερώνει τον αρμόδιο επιστημονικό φορέα ότι περιέθαλψε ασθενή μετά από ιατρική πράξη που φέρεται να πραγματοποιήθηκε σε συγκεκριμένο χώρο;
Αρκεί ένας επιτόπιος έλεγχος; Και εάν κατά την αυτοψία δεν βρίσκεται το επίμαχο μηχάνημα, τελειώνει εκεί η διερεύνηση;
Το τιμολόγιο του Ιουλίου
Υπάρχει και ένα ακόμη στοιχείο.
Σύμφωνα με την εκδοχή που παρουσίασε ο ΙΣΑ, στις 23 Ιουλίου 2026 η γιατρός απέστειλε επιστολή με θέμα τη δήλωση «αναπληρωματικού προσαρτήματος μηχανήματος οζονοθεραπείας».
Όμως στο συνημμένο τιμολόγιο, ύψους 29.509,98 ευρώ, αναφερόταν η αγορά συσκευής “INUSpheresis Double Filtration Device”.
Ο ΙΣΑ αναφέρει ότι εξαιτίας αυτού προγραμματίστηκε νέος αιφνιδιαστικός έλεγχος για τον Σεπτέμβριο, εντός της προβλεπόμενης τρίμηνης προθεσμίας. Τα γεγονότα, όμως, προηγήθηκαν του προγραμματισμένου ελέγχου.
Τυπικά, λοιπόν, μπορεί μια διαδικασία να βρίσκεται εντός προθεσμιών.
Το ερώτημα όμως για την ασφάλεια του ασθενούς είναι διαφορετικό:
Όταν υπάρχει πληροφορία που δημιουργεί ενδεχόμενο άμεσου κινδύνου για ασθενείς, είναι επαρκής η συνήθης διοικητική προθεσμία ή απαιτείται διαφορετικός μηχανισμός επείγουσας παρέμβασης;
Το πρόβλημα ίσως δεν είναι ένας ελεγκτής. Είναι ο τρόπος που ελέγχουμε
Η εύκολη λύση θα ήταν να αναζητήσουμε έναν υπεύθυνο.
Η δυσκολότερη χρησιμότερη είναι να αναρωτηθούμε εάν το ίδιο το μοντέλο ελέγχου είναι επαρκές.
Ένα μηχάνημα μπορεί να μετακινηθεί. Ένας χώρος μπορεί να αλλάξει εικόνα. Ένας αιφνιδιαστικός έλεγχος μπορεί τελικά να καταγράψει μόνο αυτό που υπάρχει μπροστά στα μάτια των ελεγκτών τη συγκεκριμένη στιγμή.
Όμως σήμερα υπάρχουν και άλλα ίχνη.
Υπάρχουν τιμολόγια αγοράς εξοπλισμού. Υπάρχουν αναλώσιμα. Υπάρχουν ιστοσελίδες και διαφημίσεις υπηρεσιών. Υπάρχουν ιατρικοί φάκελοι και παραστατικά. Υπάρχουν μαρτυρίες ασθενών. Υπάρχουν άλλοι γιατροί που ενδέχεται να περιθάλψουν επιπλοκές.
Εάν οι αρμόδιοι φορείς δεν έχουν τη νομική δυνατότητα να συνδυάζουν αυτά τα στοιχεία ή να ζητούν τη συνδρομή άλλων αρχών όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, τότε ίσως το πρόβλημα δεν είναι μόνο αν ένας συγκεκριμένος έλεγχος έγινε σωστά.
Ίσως το πρόβλημα είναι ότι έχουμε δημιουργήσει έναν μηχανισμό ελέγχου που δεν διαθέτει τα εργαλεία για να ελέγξει αποτελεσματικά.
Πρωτοβάθμιο ιατρείο και πλασμαφαίρεση
Υπάρχει ακόμη ένα θεμελιώδες ζήτημα.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής, ο χώρος της Καρνεάδου είχε λάβει βεβαίωση λειτουργίας ως παθολογικό ιατρείο πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Στον έλεγχο του 2025 είχε βρεθεί φυγόκεντρος και είχε ζητηθεί η απομάκρυνσή της.
Επομένως το ερώτημα δεν είναι μόνο εάν υπήρχε ή όχι ένα συγκεκριμένο μηχάνημα κατά την ώρα της αυτοψίας.
Είναι εάν στον συγκεκριμένο χώρο παρέχονταν πράξεις συμβατές με την άδεια, τον εξοπλισμό, το προσωπικό και τις προϋποθέσεις ασφαλείας που προβλέπονται για τη λειτουργία του.
Και αυτό είναι μια πολύ διαφορετική φιλοσοφία ελέγχου.
Ο ασθενής δεν μπορεί να γίνει ελεγκτής
Μετά από κάθε τέτοια υπόθεση επαναλαμβάνεται η συμβουλή: «Οι πολίτες πρέπει να ελέγχουν».
Βεβαίως πρέπει.
Να ελέγχουν την ειδικότητα του γιατρού. Να ζητούν ενημέρωση. Να αναζητούν δεύτερη γνώμη. Να είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί απέναντι σε εντυπωσιακές υποσχέσεις.
Υπάρχει όμως ένα όριο.
Ο ασθενής δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κράτος, τους επιστημονικούς συλλόγους και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Δεν μπορεί να γνωρίζει εάν ένα μηχάνημα έχει δηλωθεί. Δεν μπορεί να γνωρίζει εάν επιτρέπεται να λειτουργεί στον συγκεκριμένο χώρο. Δεν μπορεί να ελέγξει τα παραστατικά αγοράς ούτε τις προϋποθέσεις ασφαλείας μιας ιατρικής πράξης.
Και κυρίως δεν μπορεί να θεωρεί ότι, όταν περνά την πόρτα ενός ιατρείου, πρέπει ο ίδιος να λειτουργήσει σαν επιθεωρητής υγείας.
Οκτώ ερωτήματα που χρειάζονται απαντήσεις
Με δεδομένο ότι η δικαστική έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη και χωρίς να προδικάζεται οποιαδήποτε ευθύνη, υπάρχουν ερωτήματα που ξεπερνούν τη συγκεκριμένη υπόθεση:
1. Τι ακριβώς ενεργοποιείται όταν ένας γιατρός ενημερώνει αρμόδιο φορέα για σοβαρό περιστατικό ασθενούς μετά από πράξη που φέρεται να έγινε σε συγκεκριμένο ιατρείο;
2. Αρκεί μια επιτόπια αυτοψία όταν το αντικείμενο μιας καταγγελίας μπορεί εύκολα να μετακινηθεί ή να αποκρυφθεί;
3. Εξετάζεται κατά τον έλεγχο το τι διαφημίζει δημόσια ένα ιατρείο ότι παρέχει;
4. Μπορούν οι ελεγκτές να διασταυρώνουν τιμολόγια εξοπλισμού, αναλώσιμα και ιατρικά παραστατικά ή χρειάζεται άμεση εμπλοκή άλλων αρχών;
5. Τι συμβαίνει όταν υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στις υπηρεσίες που διαφημίζονται και στις πράξεις για τις οποίες έχει αδειοδοτηθεί ένας χώρος;
6. Υπάρχει αποτελεσματικός μηχανισμός ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ Ιατρικών Συλλόγων, Υπουργείου Υγείας, Περιφέρειας, ΕΟΦ και δικαστικών ή άλλων αρμόδιων αρχών;
7. Πότε μια καταγγελία μετατρέπεται από διοικητική υπόθεση σε επείγον ζήτημα δημόσιας υγείας;
8. Και τελικά: ποιος ελέγχει την αποτελεσματικότητα των ίδιων των ελεγκτικών μηχανισμών;
Το ερώτημα μετά την Καρνεάδου
Η εισαγγελική έρευνα θα διερευνήσει τα πραγματικά περιστατικά και θα κρίνει εάν προκύπτουν ευθύνες. Μέχρι τότε χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε η δημόσια συζήτηση να μη μετατραπεί σε προκαταβολική καταδίκη προσώπων ή φορέων.
Αλλά η συζήτηση για το σύστημα δεν μπορεί να περιμένει.
Γιατί η υπόθεση της Καρνεάδου αποκαλύπτει ένα πιθανό κενό που αφορά όλους μας: την απόσταση ανάμεσα στο “έγινε έλεγχος” και στο “ο έλεγχος προστάτευσε τον ασθενή”.
Οι δύο φράσεις δεν σημαίνουν το ίδιο πράγμα.
Ένας ελεγκτικός μηχανισμός δεν υπάρχει μόνο για να διαπιστώνει αν, τη συγκεκριμένη στιγμή της αυτοψίας, όλα φαίνονται σύννομα. Υπάρχει πρωτίστως για να προλαμβάνει τον κίνδυνο.
Και γι’ αυτό ίσως το σημαντικότερο ερώτημα που αφήνει πίσω της αυτή η υπόθεση δεν αφορά ένα μηχάνημα, έναν γιατρό ή ένα ιατρείο.
Αφορά όλους τους ασθενείς που ανοίγουν καθημερινά μια πόρτα με μια πινακίδα «ιατρείο» και θεωρούν εύλογα ότι κάποιος έχει ήδη ελέγξει τι υπάρχει πίσω από αυτήν.
Γιατί ο πολίτης δεν χρειάζεται απλώς έναν μηχανισμό που κάνει ελέγχους. Χρειάζεται έναν μηχανισμό που μπορεί να τον προστατεύσει.
Ενδεικτικές πηγές
- ΕΡΤnews, 15–16 Σεπτεμβρίου 2026: ρεπορτάζ για τους ελέγχους του ΙΣΑ, την πλασμαφαίρεση και τις καταγγελίες.
- Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών: στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν για το ιστορικό των ελέγχων και τη θέση του σχετικά με τα μηχανήματα.
- Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών / δημοσιευμένα ρεπορτάζ, 16–17 Σεπτεμβρίου 2026: προκαταρκτική έρευνα για τους ελέγχους των αρμόδιων φορέων.
- Καθημερινή: ρεπορτάζ για τη βεβαίωση λειτουργίας και τους ελέγχους στο ιατρείο.
- ANT1: έρευνα για την παρουσίαση της INUSpheresis στην ιστοσελίδα και την πορεία του εξοπλισμού.
- MEGA: δηλώσεις του νεφρολόγου Χρήστου Ιατρού και απάντηση του ΙΣΑ σχετικά με τον προγραμματισμένο έλεγχο.
