Υπάρχουν μέρες που το “σκέψου θετικά” ακούγεται σχεδόν… προσβλητικό. Όχι γιατί δεν θέλεις να είσαι καλά. Αλλά γιατί έχεις προσπαθήσει. Και κάποιες φορές απλώς δεν γίνεται να είσαι φωτεινός όταν νιώθεις κουρασμένος, πιεσμένος ή άδειος. Η Oprah Winfrey είναι από τους ανθρώπους που έχουν συνδεθεί όσο λίγοι με τη θετική σκέψη — αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι αυτό:
Η θετική ενέργεια για την Oprah δεν είναι “χαμόγελο” και δεν είναι “όλα είναι τέλεια”. Είναι κάτι πολύ πιο απλό, πολύ πιο ανθρώπινο… και γι’ αυτό λειτουργεί. Η αλήθεια: η Oprah δεν “σκέφτεται θετικά” με τον τρόπο που νομίζουμε.
Αν περιμένεις ότι το μυστικό της Oprah είναι κάποιο μαγικό mantra ή ότι “απλώς βλέπει τα πάντα ροζ”, θα απογοητευτείς. Γιατί το δικό της “θετικό mindset” δεν είναι:
- να αγνοείς τα δύσκολα
- να κάνεις ότι όλα είναι καλά
- να πιέζεις τον εαυτό σου να νιώθει κάτι που δεν νιώθει
Αντίθετα, αυτό που έχει πει πολλές φορές (και έχει γίνει σχεδόν σήμα κατατεθέν της) είναι ότι η αλλαγή ξεκινάει από κάτι πολύ πρακτικό: από το πού εστιάζεις την προσοχή σου.
Και εδώ είναι το μυστικό . Το μυστικό: η ευγνωμοσύνη δεν είναι συναίσθημα — είναι συνήθεια
Η Oprah εδώ και χρόνια μιλάει για ένα καθημερινό ritual που τη “κρατάει”:
το journal της ευγνωμοσύνης.
Δεν το κάνει για να είναι “ρομαντική”. Το κάνει γιατί ξέρει πως, όταν η ζωή σε τρέχει, ο εγκέφαλος έχει μια φυσική τάση: Να εστιάζει στο πρόβλημα. Αυτό δεν είναι ελάττωμα χαρακτήρα. Είναι μηχανισμός επιβίωσης. Ο εγκέφαλος προτιμά να βρίσκει κινδύνους, γιατί έτσι μας προστάτευε.
Αλλά στη σύγχρονη ζωή, αυτό μεταφράζεται συχνά σαν:
- ανησυχία
- γκρίνια
- υπερένταση
- και μια αίσθηση ότι “δεν είμαι ποτέ αρκετός”
Η ευγνωμοσύνη, όταν γίνεται συνήθεια, κάνει κάτι απλό: Εκπαιδεύει τον εγκέφαλο να βλέπει και το καλό. Όχι για να αρνηθεί το δύσκολο — αλλά για να μην αφήσει το δύσκολο να καταπιεί τα πάντα.
“Ναι, αλλά εγώ δεν έχω διάθεση για ευγνωμοσύνη…”
Κι αυτό είναι το σημείο που οι περισσότεροι το αφήνουν.
Γιατί σκέφτονται πως ευγνωμοσύνη σημαίνει: “είμαι χαρούμενος και ανακουφισμένος”.
Όχι. Σε κάποιες μέρες η ευγνωμοσύνη μπορεί να είναι απλώς:
- “ήπια νερό σήμερα”
- “έκανα ένα ντους”
- “μίλησα με έναν άνθρωπο”
- “άντεξα”
- “ήμουν λίγο πιο τρυφερός με εμένα”
Και αυτό είναι αρκετό.
Η Oprah δεν λέει ότι η ζωή δεν πονάει. Λέει ότι μέσα στον πόνο μπορεί να υπάρχει κάτι που αξίζει να κρατήσεις. Και αυτό σε κάνει πιο δυνατό.
Γιατί αυτό “δουλεύει” τόσο πολύ;
Επειδή η διάθεση μας δεν φτιάχνεται μόνο με μεγάλα γεγονότα.
Φτιάχνεται με μικρές μετατοπίσεις.
Η ευγνωμοσύνη:
- σε γειώνει
- σε επαναφέρει στο “τώρα”
- μειώνει την αίσθηση ότι όλα είναι εναντίον σου
- σου θυμίζει ότι έχεις κι εσύ ρίζες, όχι μόνο άγχος
Και ειδικά σε περιόδους που αισθάνεσαι ότι “τα έχασες”, ένα μικρό daily ritual μπορεί να λειτουργήσει σαν σταθερότητα. Όχι σαν μαγεία. Σαν στήριγμα.
Η πιο ρεαλιστική Oprah πρακτική: 7 ημέρες, 5 λεπτά
Αν θέλεις να το δοκιμάσεις χωρίς να το κάνεις “project”, κάν’ το έτσι:
Oprah Challenge 7 ημερών (χωρίς πίεση)
Κάθε βράδυ ή κάθε πρωί, γράψε 3 πράγματα:
- Ένα μικρό καλό που έγινε σήμερα
- Κάτι που άντεξες
- Κάτι που σου έκανε καλό (έστω λίγο)
Παράδειγμα:
- “Μου έστειλε μήνυμα ένας φίλος.”
- “Δεν ακύρωσα τον εαυτό μου στον καβγά.”
- “Έφαγα ήρεμα, χωρίς οθόνες.”
Δεν χρειάζεται να είναι “τέλειο”.
Χρειάζεται να είναι αληθινό.
Το “κρυφό” κομμάτι που δεν λέμε: η θετικότητα δεν είναι υποχρέωση
Και εδώ θέλω να κάνω μια μικρή αλλά σημαντική σημείωση. Υπάρχει κάτι που λέγεται τοξική θετικότητα που σημαίνει ότι πιέζεσαι να είσαι καλά όταν δεν είσαι. Η Oprah (και αυτό είναι που την κάνει τόσο αγαπητή) δεν είναι το “όλα είναι υπέροχα”. Είναι το: “Ναι. Αυτό είναι δύσκολο. Αλλά δεν θα αφήσω να μου καλύψει τα πάντα.”
Αυτό είναι ώριμη θετικότητα. Όχι χαμόγελο. Ανθεκτικότητα.
Το “μάθημα” που μπορείς να κρατήσεις (ακόμα κι αν δεν σε νοιάζει η Oprah) Το μυστικό δεν είναι να είσαι πάντα θετικός. Το μυστικό είναι:
- να επιστρέφεις
- να βρίσκεις κάτι σταθερό
- να κρατάς το μέρος σου που δεν γκρεμίζεται
- να έχεις ένα μικρό εργαλείο που σε επαναφέρει
Και η ευγνωμοσύνη είναι ακριβώς αυτό:
ένα εργαλείο επιστροφής.
Ίσως τελικά η θετική ενέργεια να μην είναι κάτι που “έχεις”.
Ίσως να είναι κάτι που εξασκείς. Σε μικρές στιγμές. Όχι όταν όλα πάνε καλά — αλλά κυρίως όταν δεν πάνε. Και αυτό είναι που διατρανώνει η Oprah: Να επιλέγεις καθημερινά μια μικρή στιγμή φωτός, όχι επειδή δεν υπάρχει σκοτάδι,αλλά επειδή δεν θέλεις να μείνεις μόνο εκεί. Αν θέλεις, φτιάξε και γράψε μια φράση. Ποιο είναι το 1 μικρό πράγμα που θα μπορούσες να γράψεις σήμερα σαν ευγνωμοσύνη;
