Στα 74 της χρόνια, μια γυναίκα που υπήρξε για δεκαετίες σύμβολο ομορφιάς επιλέγει να μη σβήσει τα σημάδια του χρόνου. Σε μια εποχή όπου η διατήρηση της νεότητας διεκδικείται με ακραίους τρόπους και μέσα, η στάση της Isabella Rossellini αποκτά μια πολύ διαφορετική σημασία.
Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη
Όταν μια διάσημη γυναίκα μεγαλώνει, το κοινό, αναζητά τα σημάδια γήρανσης πάνω της, ακόμη και αν έχει κλείσει μόλις τα σαράντα της χρόνια. Είναι σαν το πλήθος ή οι θαυμαστές, κυρίως όμως οι θαυμάστριες, να μην συγχωρούν την ομορφιά….
Οι ρυτίδες, η χαλάρωση, τα γκρίζα μαλλιά, οι κύκλοι γύρω από τα μάτια, η περιοχή των βλεφάρων, ο λαιμός, τα χέρια, έχουν γίνει αφορμή ν’ αναπτυχθεί μια ολόκληρη βιομηχανία που επιχειρεί με κάθε τρόπο, να πείσει ότι πρέπει παντοτινά να μένουν όλα στην θέση που είχαν όταν ήμασταν τριάντα χρονών.
Και κάπου «εδώ» εμφανίζεται η αιρετική Isabella Rosselini, η οποία με τον τρόπο ζωής της προτείνει έναν διαφορετικό ορισμό της ομορφιάς και του τρόπου ζωής. ( Επειδή την ακολουθώ στο Instagram βλέπω την ζωή της στην φάρμα, την σχέση της με την γη και τα ζώα της)
Η ιστορία της Rosselini με την ομορφιά, είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Για περισσότερο από 14 χρόνια αποτέλεσε την Μούσα της Lancome με το πρόσωπό της να είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στον κόσμο. Μόλις όμως έκλεισε τα σαράντα τρία της χρόνια, η συνεργασία σταμάτησε, καθώς θεωρήθηκε ότι «μεγάλωσε»
Είκοσι Χρόνια αργότερα, στα 63 της χρόνια η Lancôme την κάλεσε πίσω.
Στα 63 της πλέον, η γυναίκα που κάποτε θεωρήθηκε πολύ μεγάλη για να εκπροσωπεί ένα brand ομορφιάς επέστρεψε στο ίδιο brand ως πρέσβειρα μιας πολύ ευρύτερης αντίληψης για την ομορφιά.
Η Rosselini είχε μεγαλώσει κατά είκοσι χρόνια, ένα διάστημα που εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι επαναπροσδιορίστηκαν τα πρότυπα ομορφιάς. Το 2023, όταν φωτογραφήθηκε για τη Vogue Italia, η Rossellini ζήτησε να μην εξαφανιστούν οι ρυτίδες της από τις φωτογραφίες. Η ίδια εξήγησε ότι το να επιχειρεί να δείξει ότι είναι νεότερη την περιόριζε πολύ και ότι δεν έβρισκε νόημα σε αυτή την προσπάθεια
Σήμερα είναι 74 ετών, και φαίνεται ότι είναι 74 ων. Αυτό κάνει την πρόταση του τρόπου ζωής της ξεχωριστό.
Δεν προτείνει στις γυναίκες να σταματήσουν να περιποιούνται τον εαυτό τους. Δεν κηρύσσει πόλεμο στα καλλυντικά κάθε άλλο, αφού εξακολουθεί να συνεργάζεται με έναν από τους μεγαλύτερους οίκους καλλυντικών στον κόσμο.
Θέτει όμως, μέσα από τις επιλογές και τις δημόσιες τοποθετήσεις της, ένα διαφορετικό ερώτημα:
Γιατί η ομορφιά μιας γυναίκας πρέπει υποχρεωτικά να συνδέεται με την προσπάθεια να φαίνεται νεότερη;
Anti-aging: δύο λέξεις που αξίζει να ξανασκεφτούμε
Εδώ βρίσκεται ίσως η ουσία. Η φροντίδα του δέρματος δεν είναι το ίδιο με την άρνηση της ηλικίας.
Η αισθητική ιατρική, όταν ασκείται από κατάλληλα εκπαιδευμένους γιατρούς, με σωστή ενημέρωση και πραγματικές ενδείξεις, αποτελεί μια προσωπική επιλογή.
Το ίδιο και η πλαστική χειρουργική. Μια γυναίκα δεν χρειάζεται ούτε να κάνει αισθητικές παρεμβάσεις ούτε να απολογείται εάν επιλέξει να τις κάνει.
Το ενδιαφέρον αρχίζει όταν η επιλογή μετατρέπεται σε υποχρέωση.
Όταν το φυσιολογικό πρόσωπο μιας 50χρονης, μιας 60χρονης ή μιας 70χρονης αρχίζει να αντιμετωπίζεται σαν πρόβλημα που χρειάζεται «διόρθωση».
Η βιομηχανία που φοβόταν τις μεγαλύτερες γυναίκες
Η ιστορία της Rossellini είναι σημαντική και για έναν ακόμη λόγο.
Η ίδια η βιομηχανία που κάποτε θεώρησε ότι μια γυναίκα άνω των 40 δεν μπορούσε να πουλήσει το όνειρο της ομορφιάς αναγκάστηκε, χρόνια αργότερα, να αναθεωρήσει. Η Rossellini έχει μιλήσει επανειλημμένα για την περίοδο κατά την οποία οι επαγγελματικές ευκαιρίες των γυναικών μειώνονταν δραματικά μετά τα 40. Έχει επίσης περιγράψει κάτι που σπανιότερα ακούμε όταν συζητάμε για τη γήρανση: την ελευθερία που μπορεί να τη συνοδεύει.
Και ίσως αυτό είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από μια ακόμη συζήτηση για τις ρυτίδες.
Γιατί μεγαλώνοντας δεν αλλάζει μόνο το δέρμα. Αλλάζει ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, τις σχέσεις, την εργασία, την επιτυχία, ακόμη και την ανάγκη μας να αρέσουμε στους άλλους.
Το δικαίωμα να φαίνεσαι όσο είσαι
Η Rossellini δεν χρειάζεται να γίνει το νέο πρότυπο που όλες οι γυναίκες πρέπει να ακολουθήσουν, καθώς κάτι τέτοιο θ’ αποτελούσε μια ακόμη μορφή καταπίεσης
Η αξία της στάσης της βρίσκεται αλλού: υπενθυμίζει ότι πρέπει να υπάρχει και αυτή η επιλογή. Να μπορεί μια γυναίκα να είναι 74 ετών και να φαίνεται 74.
Να μπορεί να φωτογραφηθεί χωρίς να εξαφανιστεί ψηφιακά κάθε γραμμή από το πρόσωπό της. Να μπορεί να περιποιείται τον εαυτό της χωρίς να αισθάνεται ότι οφείλει να τον μεταμορφώσει. Και να μπορεί να κοιτάξει μια φωτογραφία της χωρίς να αναρωτηθεί πρώτα πόσα χρόνια μικρότερη δείχνει.
Ίσως, τελικά, το πραγματικά ριζοσπαστικό μήνυμα της Isabella Rossellini να μην είναι ότι αρνήθηκε να γεράσει. Είναι ότι αρνήθηκε να θεωρήσει τη γήρανση παρακμή.
Πηγές
Vogue Italia — συνέντευξη Isabella Rossellini, Οκτώβριος 2023
Vogue Italia — «Isabella Rossellini a 74 anni…», 18 Ιουνίου 2026
Vogue — Isabella Rossellini on Aging With Confidence
Vogue — Isabella Rossellini Returns to Lancôme
The Guardian — συνεντεύξεις της Isabella Rossellini για ηλικία, ομορφιά και καριέρα
