Το καλοκαίρι μάς χαλαρώνει. Σε ορισμένους, δυστυχώς, χαλαρώνει μαζί και τους στοιχειώδεις κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς.
1. Ο καπνιστής του πούρου
Ανάβει το πούρο του στο τραπέζι χωρίς καν να περάσει από το μυαλό του να ρωτήσει αν ενοχλεί τους υπόλοιπους. Εκείνος απολαμβάνει το άρωμα. Οι άλλοι συμμετέχουν υποχρεωτικά στην εμπειρία.
2. Ο άνθρωπος χωρίς ρυθμιστή έντασης
Μιλάει στην ταβέρνα, στην παραλία, στο καράβι και στο καφέ σαν να προσπαθεί να επικοινωνήσει με κάποιον σε διπλανό νησί. Σε λίγο γνωρίζεις όχι μόνο τι παρήγγειλε, αλλά και τι είπε ο λογιστής του την περασμένη Τρίτη.
3. Οι γονείς με την επιλεκτική κώφωση
Τα παιδιά τρέχουν, στριγκλίζουν, ενοχλούν όλο τον κόσμο και οι γονείς παραμένουν γαλήνιοι. Έχουν αποκτήσει εκείνη τη σπάνια ικανότητα να μην ακούν ακριβώς τους ήχους που ακούνε όλοι οι υπόλοιποι.
4. «Μπαμπά, κατουριέμαι!»
Και ο μπαμπάς, αντί να αναζητήσει τουαλέτα, δείχνει με το δάχτυλο το απέραντο γαλάζιο: «Κάνε τσίσα στη θάλασσα». Την ίδια θάλασσα στην οποία, κατά τα άλλα, περιμένουμε όλοι να κολυμπήσουμε.
5. Ο γείτονας της αυθόρμητης επίσκεψης
Η οικογένειά του λείπει, βαριέται και στις δέκα το βράδυ χτυπάει το κουδούνι σας. Χωρίς τηλέφωνο, χωρίς μήνυμα, κρατώντας ένα μπουκάλι ουίσκι: «Ήρθα να κάτσουμε». Δεν ρωτάει αν μπορείτε. Σας ενημερώνει ότι μπορείτε.
6. Ο κύριος με το Speedo στο σούπερ μάρκετ
Μαγιό, σαγιονάρα, γυμνός από τη μέση και πάνω και κατευθείαν στον διάδρομο με τα τυριά. Με την ακλόνητη πεποίθηση ότι από τη στιγμή που το ημερολόγιο γράφει Αύγουστο, ολόκληρη η χώρα έχει μετατραπεί σε beach bar.
7. Ο κατακτητής της παραλίας
Δύο άνθρωποι, τέσσερις ξαπλώστρες, τρεις πετσέτες, ψυγειάκι, ομπρέλα, τσάντες και μια έκταση περίπου όσο μικρό οικόπεδο. Αν πλησιάσεις στα τρία μέτρα, σε κοιτάζει σαν να παραβίασες τα σύνορα του κράτους του.
8. Ο DJ της διπλανής πετσέτας
Έχει φορητό ηχείο και, επομένως, θεωρεί αυτονόητο ότι όλη η παραλία επιθυμεί να ακούσει τη μουσική του. Δεν ακούς κύμα, τζιτζίκι ή άνθρωπο. Ακούς τη δική του playlist. Και πρέπει προφανώς να σου αρέσει.
9. Ο άνθρωπος που «κρατάει» τα πάντα
Αφήνει από τις οκτώ το πρωί πετσέτες σε ξαπλώστρες για ανθρώπους που θα εμφανιστούν στις έντεκα. Κρατάει καρέκλες, τραπέζια και θέσεις. Αν μπορούσε, πιθανότατα θα άφηνε μία πετσέτα και στη θάλασσα για να κρατήσει λίγο Αιγαίο.
10. Ο θερινός ξενύχτης που θεωρεί ότι δεν κοιμάται κανείς
Επιστρέφει στις τρεις τα ξημερώματα γελώντας, φωνάζοντας, μετακινώντας καρέκλες και συζητώντας κάτω από ανοιχτά παράθυρα. Διότι στις διακοπές του βρίσκεται εκείνος — άρα, κατά έναν μυστηριώδη συλλογισμό, σε διακοπές βρίσκεται και ο ύπνος όλων των υπολοίπων.
Το κοινό χαρακτηριστικό και των δέκα;
Δεν είναι ότι κάνουν κάτι τρομερό. Είναι ότι για λίγα λεπτά ξεχνούν μια πολύ απλή αρχή της συμβίωσης:
Το ότι εγώ περνάω καλά δεν σημαίνει ότι οι γύρω μου είναι υποχρεωμένοι να συμμετέχουν.
