Το δέρμα αλλάζει, η όσφρηση εξελίσσεται και μαζί τους μπορεί να αλλάξει και ο τρόπος που «φοράμε» ένα άρωμα. Ίσως, τελικά, μετά τα 50 να μην ψάχνουμε το άρωμα της ηλικίας μας, αλλά εκείνο που ταιριάζει στη γυναίκα που είμαστε σήμερα.
Γράφει η Νανά Παλαιτσάκη
Καταρχάς έχω πάθος με τ’ αρώματα και αν κάτι ή κάποιος δεν έχουν για μένα όμορφη μυρωδιά, παθαίνω δυσανεξία. Για τις γυναίκες τώρα πιστεύω από τότε που ήμουν πολύ νέα ότι το άρωμα αποτελεί κάτι ίσως πιο δυνατό από υπογραφή.
Με λύπη μου μεγάλη διαπιστώνω ότι τα τελευταία χρόνια τ’ αρώματα δεν διαρκούν όπως κάποτε. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι έχουν αφαιρεθεί συστατικά λόγω κοινοτικών νόμων, που θα μπορούσαν να μην είναι τόσα αθώα για το δέρμα.
Μια διαπίστωση επίσης που αφορά την δική μου αισθητική είναι ότι έχω βαρεθεί να μυρίζουν οι γυναίκες, φρούτα όπως πεπόνι, φράουλα, μπανάνα ή σοκολάτα και μπισκότο.
Για να επανέλθω όμως στον ρόλο του αρώματος. Υπάρχουν αρώματα που δεν είναι απλώς αρώματα. Είναι μια ολόκληρη εποχή για πολλές από μας. Μπορεί να είναι η περίοδος που αποκτήσαμε το παιδί μας, μπορεί να είναι ένα ραντεβού που έγινε σχέση ζωής, μπορεί να είναι ένα ταξίδι, μπορεί να σημαίνει την πιο χαρούμενη περίοδο ή την αγαπημένη μας φίλη που το μυρίσαμε πάνω της και το κάναμε και «δικό μας» .Ενα μπουκάλι πάνω στο κομοδίνο μας μ’ ένα άρωμα δηλαδή, να είχε γίνει κομμάτι της ταυτότητάς μας.
Και κάποια στιγμή, αποφασίζουμε να το ξαναφορέσουμε
Το ίδιο άρωμα, από το ίδιο μπουκάλι ή στην ίδια σύνθεση. Μόνο που κάτι μοιάζει διαφορετικό.
«Δεν μυρίζει πάνω μου όπως παλιά». Δεν είναι απαραίτητα ιδέα μας.
Το άρωμα δεν υπάρχει μόνο μέσα στο μπουκάλι
Όταν δοκιμάζουμε ένα άρωμα, η τελική εμπειρία δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τη σύνθεσή του. Παρεμβάλλεται ένας ακόμη παράγοντας: ο εαυτός μας σήμερα
Το δέρμα δεν είναι μια ουδέτερη επιφάνεια. Η λιπαρότητα, η ενυδάτωση, η θερμοκρασία του σώματος και οι συνθήκες του περιβάλλοντος μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο ένα άρωμα εξατμίζεται και εξελίσσεται επάνω μας. Η αλληλεπίδραση αρώματος και δέρματος είναι πραγματική, αν και οι ακριβείς μηχανισμοί της είναι περισσότερο σύνθετοι απ’ όσο συχνά παρουσιάζεται στα beauty tips.
Και το δέρμα μας στα 55 δεν είναι ακριβώς το δέρμα που είχαμε στα 35.
Έτσι, ένα άρωμα μπορεί να έχει διαφορετική διάρκεια ή να εξελίσσεται διαφορετικά απ’ ό,τι θυμόμαστε. Δεν άλλαξαν τα συστατικά του αρώματος. Άλλαξε ο καμβάς πάνω στον οποίο «ακουμπάει» το άρωμα.
Μήπως υπάρχει όμως και άλλος λόγος ;
Η όσφρηση μεταβάλλεται στη διάρκεια της ζωής. Η επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι η ικανότητα ανίχνευσης και αναγνώρισης οσμών μπορεί να μειώνεται με την ηλικία, αν και υπάρχουν μεγάλες διαφορές από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Η σχέση της εμμηνόπαυσης και των οιστρογόνων με την όσφρηση αποτελεί αντικείμενο έρευνας, Μελέτες έχουν δώσει διαφορετικά αποτελέσματα και φαίνεται ότι η ηλικία και οι ορμονικές μεταβολές πιθανόν αλληλεπιδρούν.
Υπάρχουν μάλιστα γυναίκες στην εμμηνόπαυση που αναφέρουν το αντίθετο: ορισμένες οσμές τούς φαίνονται εντονότερες ή ακόμη και ενοχλητικές.
Άρα μπορεί να έχει αλλάξει όχι μόνο ο τρόπος που το άρωμα συμπεριφέρεται στο δέρμα μας, αλλά και ο τρόπος που εμείς το αντιλαμβανόμαστε.
Και υπάρχει κάτι ακόμη που δεν μετριέται στο εργαστήριο
Στα 35 μπορεί να αγαπούσαμε ένα άρωμα επειδή ήταν γλυκό, εντυπωσιακό, αισθησιακό ή επειδή το φορούσαν όλες οι γυναίκες γύρω μας.
Στα 55 μπορεί να θέλουμε κάτι εντελώς διαφορετικό.
Ξύλο. Λιβάνι. Ίριδα. Βανίλια. Πράσινες νότες. Απαλά λουλούδια ή αντίθετα, ένα άρωμα πολύ πιο τολμηρό από οτιδήποτε φορούσαμε όταν ήμασταν νεότερες.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά του θέματος.
Δεν υπάρχει «άρωμα για γυναίκες άνω των 50».
Η ιδέα ότι μετά από μια συγκεκριμένη ηλικία μια γυναίκα «πρέπει» να φορά βαριά, κλασικά ή διακριτικά αρώματα ανήκει σε μια άλλη εποχή.
Δεν υπάρχει λόγος μια γυναίκα 55 ή 65 ετών να εγκαταλείψει τα λουλούδια, τα φρούτα ή τη βανίλια επειδή θεωρούνται «νεανικά». Ούτε υπάρχει λόγος να στραφεί υποχρεωτικά σε ξύλα και κεχριμπάρι για να θεωρείται κομψή.
Το ζητούμενο δεν είναι να μυρίζουμε σύμφωνα με την ηλικία μας.
Είναι να μυρίζουμε όπως θέλουμε να αισθανόμαστε.
Πώς ξαναδιαλέγουμε λοιπόν άρωμα;
Το μεγαλύτερο λάθος είναι να μπούμε σ’ ένα κατάστημα και να δοκιμάσουμε τέσσερα πέντε αρώματα και μάλιστα τρίβοντας τους καρπούς των χεριών μεταξύ τους.
Το πρώτο λεπτό δεν είναι ολόκληρη η ιστορία του. Οι πρώτες νότες υποχωρούν σιγά – σιγά και σταδιακά εμφανίζεται η η βάση του.
Γι’ αυτό η πραγματική δοκιμή γίνεται στο δέρμα και μέσα στον χρόνο.
Δοκιμάστε ένα ή δύο αρώματα, όχι δέκα. Φορέστε τα. Βγείτε από το κατάστημα. Περπατήστε. Αφήστε να περάσουν δύο ή τρεις ώρες.
Και μετά μυρίστε ξανά. Η σωστή ερώτηση δεν είναι: «Μου αρέσει αυτό το άρωμα;»
Αλλά:
«Μου αρέσει αυτό το άρωμα πάνω μου;»
Ένα μικρό μυστικό για το πιο ξηρό δέρμα
Επειδή το ώριμο δέρμα τείνει να είναι ξηρότερο, η ενυδάτωση μπορεί να βοηθήσει ένα άρωμα να παραμείνει περισσότερο στην επιφάνειά του. Μια άοσμη ενυδατική κρέμα πριν από την εφαρμογή είναι μια απλή επιλογή, χωρίς να προσθέτει δεύτερη μυρωδιά που θα ανταγωνίζεται το άρωμα.
Και ίσως αξίζει να θυμόμαστε κάτι ακόμη: εάν ένα αγαπημένο άρωμα δεν έχει πια τη διάρκεια που θυμόμαστε, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να το αποχωριστούμε.
Μπορεί απλώς να χρειάζεται να το φορέσουμε διαφορετικά.
Το άρωμα ως καινούργια υπογραφή
Υπάρχει μια ωραία ελευθερία στο να μεγαλώνεις. Σταματάς σιγά σιγά να επιλέγεις επειδή κάτι «σου πηγαίνει», επειδή είναι στη μόδα ή επειδή κάποιος σου είπε ότι είναι κατάλληλο για σένα.
Και αρχίζεις να επιλέγεις επειδή σου αρέσει. Το άρωμα μετά τα 50 μπορεί να γίνει ακριβώς αυτό: όχι μια προσπάθεια να κρατήσουμε κάτι από τη γυναίκα που ήμασταν, αλλά ένας τρόπος να γνωρίσουμε καλύτερα εκείνη που είμαστε τώρα.
Ίσως λοιπόν, όταν το παλιό αγαπημένο μας άρωμα δεν μυρίζει πια όπως το θυμόμαστε, να μην υπάρχει κανένας λόγος να στενοχωρηθούμε. Μπορούμε να κρατήσουμε το μπουκάλι. Να κρατήσουμε και την ανάμνηση. Και να αφήσουμε λίγο χώρο στο κομοδίνο για το επόμενο άρωμα της ζωής μας.
